31 Μαρ 2012

Greg Adams - To Catch a Thief

To Catch a Thief, το τρίτο κατά σειρά κομμάτι του άλμπουμ με τίτλο East Bay Soul του Αμερικάνου καλλιτέχνη Greg Adams.
Κυκλοφόρησε στις 28 Φεβρουαρίου του 2012


Ύφος κομματιού και άλμπουμ: Jazz






To αναλυτικό line up του Rockwave festival


Με εισιτήριο για τη Δευτέρα 2 Ιουλίου που ξεκινά από 28 ευρώ, το
Rockwave 2012 είναι το μουσικό γεγονός του καλοκαιριού που μπορεί να ζήσει ο καθένας μας!
Για να συνεχίσουμε να κοιτάμε με αισιοδοξία το μέλλον, για να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε, για να συνεχίσουμε να μοιραζόμαστε εμπειρίες.

ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΙΟΥΛΙΟΥ 2012
OZZY OSBOURNE & FRIENDS
MACHINE HEAD
PARADISE LOST
UNISONIC
PLANET OF ZEUS
LUCKY FUNERAL

ΔΕΥΤΕΡΑ 2 ΙΟΥΛΙΟΥ 2012
THE PRODIGY
IGGY AND THE STOOGES
EVERLAST
PETER HOOK AND THE LIGHT
perform "Unknown Pleasures"
A Joy Dvision Celebration
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Η προπώληση των εισιτηρίων για τη Δευτέρα 2 Ιουλίου θα ξεκινήσει την
Πέμπτη 29 Μαρτίου 2012

Τα πρώτα εισιτήρια κοστίζουν 28 ευρώ

Τα επόμενα εισιτήρια κοστίζουν 35 ευρώ

Η προπώληση των εισιτηρίων για την Κυριακή 1 Ιουλίου συνεχίζεται.

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ

Αθήνα
TICKETHOUSE
Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς).
Τηλ.: 210 3608 366
Ωράριο Λειτουργίας
Δευτέρα – Παρασκευή: 10:30 – 18:30
Σάββατο: 10:30 – 16:00

Θεσσαλονίκη
MUSICLAND
Μητροπόλεως 102
Τηλ.: 2310 264 880
Ωράριο Λειτουργίας
Δευτέρα με Παρασκευή (πρωί): 10:30 – 14:30 &
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή (απόγευμα): 17:30 – 20:30
Σάββατο: 10:30 – 15:00

OnlineSales:
Για αγορές μέσω διαδικτύου με πιστωτική κάρτα, 24 ώρες/ωρο:
www.ticketpro.gr | www.tickethouse.gr


Πηγη: http://rockwaynews.blogspot.com/

30 Μαρ 2012

JOHNNY NICHOLAS: ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ALL AROUND BLUESMAN ΜΕ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ


Της Μαρίας Καστανή

Το μπλουζ σαν ένα μουσικό ιδίωμα που εμποτίζεται από την ίδια τη ζωή, την τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και τη χαρμολύπη που διαπνέει τον άνθρωπο σαν οντότητα από τη γέννησή του μέχρι και το θάνατο, εμπεριέχει και αρκετούς δημιουργούς με Ελληνική καταγωγή, όπως ο Nick Gravenites, o Johnny Otis αλλά και ο εξαιρετικός Johnny Nicholas, ένας αξιοζήλευτος συνθέτης και ερμηνευτής του μπλουζ που παίζει κιθάρα, μαντολίνο, πάντζο, φυσαρμόνικα και πιάνο.

Με καταγωγή από τη Μυτιλήνη, μεγαλωμένος στο Ελληνικό εστιατόριο της γιαγιάς του στο Rhode Island, εκτεθειμένος από την παιδική του ηλικία στο ρεμπέτικο και τις ελληνικές αξίες, ο Johhny Nicholas κατάφερε να ενσωματώσει την κληρονομιά των προγόνων του με τις παραδόσεις και τις μουσικές του κόσμου μέσα στον οποίο μεγάλωσε δουλεύοντας σκληρά αλλά παράλληλα νιώθοντας την ανάγκη να εκφράσει την αγάπη του για την ίδια τη ζωή.

Επηρεασμένος από τη συλλογή δίσκων του μεγαλύτερου αδερφού του, ο Johnny Nicholas ερωτεύτηκε τη μουσική των Muddy Waters, HowlinWolf, Ray Charles, Fats Domino και πολλών άλλων και αισθανόμενος την ανάγκη να εκφραστεί μέσα από αυτή, έφτιαξε την πρώτη κου κιθάρα από ένα κουτί πούρων σε ηλικία 10 ετών.

Τελειώνοντας το γυμνάσιο, φεύγει από το σπίτι του για να αναζητήσει τους ήρωές του, τους μουσικούς που συνέβαλλαν τόσο πολύ στη διαμόρφωση της δικής του προσωπικότητας. Γύρω στο 1966, βρίσκεται στη νότια πλευρά της Νέας Υόρκης και στη συνέχεια παίρνει τα πρώτα του μαθήματα κιθάρας από τον κορυφαίο Hubert Sumlin ενώ για μία ολόκληρη εβδομάδα ακολουθεί τον HowlinWolf και τη μπάντα του. Το 1970, βρίσκεται στο Michigan όπου σχηματίζει τους Boogie Brothers. Ακολουθεί το Σαν Φρανσίσκο, η Βοστώνη, το Σικάγο και  η Λουϊζιάνα όπου ο Johnny Nicholas επεκτείνει το εύρος των γνωριμιών του με καλλιτέχνες του είδους και συνάπτει ισχυρούς δεσμούς  φιλίας.

Κάποια στιγμή, καταλήγει στο Τέξας  όπου γύρω στο 1974, γίνεται και ο μόνιμος προορισμός του. Εκεί, περνάει πολύ όμορφες στιγμές με τα φιλαράκια του, τους Fabulous Thunderbirds, τον Jimmie Vaughan. Κάποια στιγμή, στο πολύ γνωστό bar του Clifford Antone, o Johnny Nicholas, γνωρίζει τη γυναίκα της ζωής του, την Brenda (συμμαθήτρια του  Clifford Antone και αργότερα υπάλληλός του στο bar). Η Brenda, τον ερωτεύτηκε για το στυλ του, για την ευγένεια που εξέπεμπε σαν άνθρωπος αλλά και τους τρόπους του, το ντύσιμό του και την παρουσία του.

Πέρασαν περίπου 15 χρόνια περιπλάνησης του Johnny Nicholas με ορισμένα πολύ μεγάλα ονόματα του μπλουζ. Περιόδευσε με τους Johnny Shines, Big Walter Horton και τον Snooky Prior σε όλες τις Πολιτείες των ΗΠΑ αλλά και τον Καναδά.    

Το 1980, ο Johnny Nicholas και η Brenda παντρεύτηκαν και άνοιξαν το Hilltop Café στο Fredericksburg του Τέξας κοντά στο αγρόκτημα των παππούδων της Brenda. Πρόκειται για ένα εκπληκτικό εστιατόριο που συνδυάζει τους δύο κόσμους του καλλιτέχνη. Πέρα από την εξαιρετική κουζίνα του Νότου, κανείς θα βρει και κεφαλοτύρι σαγανάκι, γαρίδες Μυτιλήνης και φυσικά την παραδοσιακή Ελληνική σαλάτα, από τα αγαπημένα πιάτα των θαμώνων. Συχνοί θαμώνες αυτού του πολύ ξεχωριστού εστιατορίου είναι οι Jimmy Vaughan, Eric Clapton, Billy Gibbons, Kat Edmonson, Snooky Pryor, Marcia Ball, Pinetop Perkins που έφυγε πρόσφατα και η Bonnie Raitt.
Πληροφορίες εδώ: http://www.hilltopcafe.com/

Στο Hilltop Café κανείς μπορεί να απολαύσει και πολλά όμορφα τζαμαρίσματα με τον Johnny Nicholas και τα μπλουζ φιλαράκια του αρκετά συχνά.

Την όμορφη όμως αυτή ατμόσφαιρα και την γλυκιά οικογενειακή ζωή του ζευγαριού, ήρθε να διαταράξει, ο ξαφνικός θάνατος του γιου τους Δημήτρη (Dimetrios Johnny Nicholas) ή αλλιώς Rio όπως τον αποκαλούσαν οι φίλοι του. Ο Δημήτρης, ήταν ένα εξαιρετικά προικισμένο παιδί με μεγάλη έφεση στη μουσική και στα αθλήματα. Σπούδαζε χημικός  μηχανικός σε Πανεπιστήμιο στο Κολοράντο. Το 2001, αφότου είχε προηγηθεί μία επίσκεψη του Δημήτρη στους γονείς του, μετά από ένα διάστημα 2 περίπου εβδομάδων, ο Johnny και h Brenda ειδοποιήθηκαν πως ο γιος τους βρέθηκε νεκρός μέσα σε μία μπανιέρα με μία σφραγισμένη σύριγγα δίπλα του. Οι αρχές και το κολέγιο αποφάνθηκαν πως επρόκειτο για υπερβολική χρήση ναρκωτικών. O Johnny Nicholas όμως, δεν το πίστεψε. Βασισμένος στις αφηγήσεις του γιου του, για τα προβλήματα που αντιμετώπιζε με το συγκάτοικό του και διάφορες άλλες ύποπτες φιγούρες, αποφάσισε να φτάσει την υπόθεση μέχρι το τέλος. Η χρονοβόρος αυτή διαδικασία, έχει μέχρι τώρα καταδείξει πως το πανεπιστήμιο προσπάθησε να συγκαλύψει την υπόθεση για να μην απολέσει τη φήμη του αλλά μάλλον δεν φαίνεται να τα καταφέρνει. Στο σώμα του νεκρού Δημήτρη δεν βρέθηκαν ουσίες ενώ αντιθέτως βρέθηκαν περίεργα σημάδια που μάλλον παραπέμπουν σε δολοφονική επίθεση. Ο καλλιτέχνης, έγραψε ένα σχετικό τραγούδι γι’ αυτό με τίτλο “Dirty People” που βρίσκεται στο άλμπουμ του “Livinwith the Blues” και το οποίο είναι αφιερωμένο στο γιό του.
Αν και είναι αδύνατον, κάποιος γονιός να ξεπεράσει το χαμό του παιδιού του, ο Johnny Nicholas προσπαθεί να ισορροπήσει ξανά γιατί σύμφωνα με τα δικά του λόγια, το μπλουζ δεν πρέπει να είναι μία νοσταλγία για κάτι που έφυγε αλλά η καθημερινή μας σοφία και η εμπειρία τη ζωής που μας βοηθούν να πορευτούμε πιο εύκολα.

Σημείωση: Ο Johnny Nicholas έχει επισκεφθεί τα πατρώα εδάφη, έχει παίξει με Έλληνες μπλουζ μουσικούς, ένας εκ των οποίων είναι ο Νίκος Ντουνούσης.

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ:


Μερικά επιλεγμένα youtube Clips:

29 Μαρ 2012

Artimus Pyle - Brother Walk On By




Brother Walk On By, το δεύτερο κατά σειρά τραγούδι του άλμπουμ με τίτλο Artimus Venomus του Αμερικάνου καλλιτέχνη Artimus Pyle (γνωστό από το συγκρότημα Lynyrd Skynyrd όπου κατείχε τη θέση του ντράμερ).
Κυκλοφόρησε στις 13 Μαρτίου του 2007


Ύφος τραγουδιού και άλμπουμ: Southern Rock





Kαινούργιο άλμπουμ για τον Carlos Santana


Το "Shape Shifter" είναι το 36ο album τουCarlos Santana και το πρώτο στο νέο του label Starfaith Records. Θα κυκλοφορήσει στις 14 Μαΐου και θα περιέχει 13 instrumental τραγούδια με την αναγνωρίσιμη κλασσική κιθάρα και τη παγκόσμιας κλάσης μπάντας του Santana (Μόνο ένα τραγούδι περιέχει φωνητικά από τους lead vocalists του Santana Andy Vargas και Tony Lindsay). Το album είναι ήδη διαθέσιμο για προ-παραγγελία από το iTunes.  
Ο Carlos αφιέρωσε το album στους Ιθαγενείς Ινδιάνους της Αμερικής, αναγνωρίζοντας την συγνώμη των Αυστραλών στους Aborigines το 2008 και την υπογραφή του προέδρου Obama για το 2009 Native American Apology Resolution. Ο ίδιος δηλώνει, "Ενθαρρύνω όλους από όλες τις χώρες (που δεν το έχουν κάνει ακόμα) να αναγνωρίσουν τους πρώτους ανθρώπους της γης τους και να το κάνουν μια συλλογική παγκόσμια προσπάθεια".
 
Tracklisting:     
1. Shape Shifter 
2. Dom
3. Nomad
4. Metatron
5. Angelica Faith
6. Never The Same Again
7. In The Light of a New Day
8. Spark of the Divine
9. Macumba In Budapest
10. Mr. Szabo
11. Erez La Luz
12. Canula
13. Ah, Sweet Dancer    


Πηγή :http://rockwaynews.blogspot.com

28 Μαρ 2012

FREDDIE KING - LOOK MA I'M CRYING

Look Ma, I'm Cryin', το τρίτο κατά σειρά τραγούδι του άλμπουμ με τίτλο Bossa Nova & Blues, του Αμερικάνου καλλιτέχνη Freddie King.
Κυκλοφόρησε το 1962.


Ύφος τραγουδιού και άλμπουμ: Blues


Look Ma, I'm Cryin'


Oooh my heart is breaking
You know she'd called me
And she told me Oooooh
That we were through

I've never felt so much pain
You was right she was playing a game
That girl was lying
Ooooooh my tears are flying
Look my Ma I'm crying

If I take your advice
I may be then looking all right
But I was blind
And I could not see
So mama, mama come and rescue me

Look my Ma I'm crying, I'm crying, I'm crying 
Oooh I'm worrying
Why did she call me and tell me 
Oooh yes that we were through

I've never felt so much pain
You was right she was playing a game
That girl was lying
Ooooooh my tears are flying
Look my Ma I'm crying

Showtime απ' τη Marieke Meijer


Το "Showtime" της Marieke Meijer παίρνει σάρκα και οστά στο Club του Σταυρού του Νότου για δύο μόνο Τετάρτες στις 28 Μαρτίου και στις 4 Απριλίου.
Δυο live με την εκρηκτική ολλανδέζα καλλιτέχνιδα, η οποία παρουσιάζει τραγούδια του επερχόμενου δίσκου της και αγαπημένες διασκευές της pop, rock και punk σκηνήςχωρίς να λείψουν οι soul-blues εξαιρέσεις.
Ένα πρόγραμμα γεμάτο ενέργεια, δύναμη και συναίσθημα, που θα εντυπωσιάσει το κοινό της αλλά και τους θαμώνες του club, οι οποίοι την γνωρίζουν, καθώς η Marieke εμφανίζεται για δεύτερη σαιζόν κάθε Παρασκευή και Σάββατο σαν μέλος της House Βand του Σταυρού του Νότου.
Στην μουσική την συνοδεύουν οι Band-its (Πάνος Σαρδέλης-τυμπανα, Βίκτωρας Κουλουμπής-μπάσο, Κώστας Λαγός-κιθάρα, Γιώργος Λιάκος-πλήκτρα, Άννα Τάρμπα-φωνητικά)

Σταυρός του Νότου - Club

Φραντζή & Θαρύπου 37, Ν. Κόσμος, http://www.stn.gr/
Τετάρτη: 22.00
Είσοδος 10 ευρώ

27 Μαρ 2012

Ian McNabb - Love's Young Dream




Love's Young Dream, το όγδοο κατά σειρά τραγούδι του άλμπουμ με τίτλο Boots του Βρετανού καλλιτέχνη Ian McNabb.
Κυκλοφόρησε το 2003.


Ύφος τραγουδιού και άλμπουμ: Rock






Gretchen Parlato: Μια από τις πιο εντυπωσιακές τραγουδίστριες της τζαζ στο Half Note


Το Half Note Jazz Club παρουσιάζει μια από τις πιο εντυπωσιακές τραγουδίστριες της τζαζ, τηνGretchen Parlato από τις 
28 Μαρτίου μέχρι την 1η Απριλίου 2012.

Η Gretchen Parlato που μόλις ψηφίστηκε καλύτερη φωνή της τζαζ από τους αναγνώστες γνωστού Αμερικάνικου περιοδικού έρχεται για πρώτη φορά στην Αθήνα και φυσικά στο Half Note. 

Κατάγεται από μουσική οικογένεια, o πατέρας της Dave Parlato ήταν ο μπασίστας του Frank Zappa και άλλων ξεχωριστών τζαζμεν. Σπούδασε εθνομουσικολογία και ήταν η πρώτη τραγουδίστρια που έγινε δεκτή (το 2001) στο Thelonious Monk Institute of Jazz Performance.

Δυο χρόνια αργότερα κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Διεθνή Διαγωνισμό Τζαζ Τραγουδιού του εν λόγω ιδρύματος. Αμέσως μετά ξεκίνησαν οι συμμετοχές της, οι οποίες αυτή τη στιγμή είναι περισσότερες από πενήντα, σε album γνωστών καλλιτεχνών, όπως Esperanza Spaulding, Kenny Barron, Lionel Loueke και Terence Blanchard. Έχει συνεργαστεί και με τον μεγάλο Wayne Shorter.

Το 2005 έβγαλε το πρώτο της άλμπουμ που απέσπασε εξαιρετικές κριτικές και της άνοιξε τον δρόμο για την αναγνώριση. Ακολούθησαν άλλα δύο album με πιο πρόσφατο το Lost and Found που κυκλοφόρησε το 2011με δικά της τραγούδια και διασκευές rnb τραγουδιών, στον οποίο συνεργάστηκε με τον Robert Glasper.

Οι διακρίσεις που έχει λάβει είναι ήδη πολλές, εφημερίδες και περιοδικά όπως Jazz Times, New York Times, Village Voice, Billboard την τοποθετούν πάντα ψηλά στις λίστες με τα καλύτερα album και έχει κερδίσει την εκτίμηση θρύλων της τζαζ μουσικής. Το νέο αστέρι της τζαζ με την χωρίς σύνορα φωνή, συνοδεία απίστευτων μουσικών, όπως ο Taylor Eigsti  και ο Kendrick Scott, έρχεται να μας συναρπάσει.

Gretchen Parlato: φωνή, hand percussion
Taylor Eigsti: πιάνο, πλήκτρα
Burniss Travis: μπάσο
Kendrick Scott: ντραμς

26 Μαρ 2012

STREET TALK - After The Tears




After The Tears, το ενδέκατο κατά σειρά κομμάτι του άλμπουμ με τίτλο Destination της Σουηδικής μπάντας Street Talk.
Κυκλοφόρησε το 2004.


Ύφος κομματιού: Rock
Ύφος άλμπουμ: Hard rock




Οι Daddy's Work Blues Band Live στο Life Jazzy Bar

Οι Daddy's Work Blues Band είναι μια blues- rock μπάντα με έδρα τα Δυτικά Προάστια της Αθήνας. Το αρχικό της όνομα ήταν Bluesburger, με αρκετές εμφανίσεις σε μουσικές σκηνές της Αθήνας αλλά και της επαρχίας. Πλέον τώρα ως Daddy's Work Blues Band συνεχίζουν τη διαδρομή τους σε μουσικά στέκια και φεστιβάλ. Συνήθως με τη μουσική τους το κοινό ταξιδεύει σε διάφορα μέρη, από το Chicago στο Texas και από την Αμερική στην Αγγλία, με τις νότες που παράγουν παίζοντας μέσα από την ψυχή τους.
Άνοιξαν τις συναυλίες γνωστών μουσικών συγκροτημάτων όπως οι Δρ Feellgood, Louisiana Red, BluesWire, Ansley Lister, .....
 



Σάββατο, 7 Απριλίου 2012 
ώρα έναρξης 10.30 μ.μ.
Εθνικής Αντιστάσεως 80 Πετρούπολη
Είσοδος Ελεύθερη

25 Μαρ 2012

The Thorns - I Can't Remember

I Can't Remember, το δεύτερο κατά σειρά τραγούδι του άλμπουμ με τίτλο The Thorns της ομότιτλης Αμερικάνικης μπάντας.
Ηχογραφήθηκε το 2002 και κυκλοφόρησε το 2003.


Ύφος τραγουδιού και άλμπουμ: Rock


I Can't Remember


I'm not gonna lie to you
Something is missing
We don't have to make believe
Nothing is gone
We've had the time
To see where we're going
But we're still a long way off from knowing why

I can't remember
The last time
You looked me in the eye
I can't remember
A way to make you cry

I know it's been a long long time
Since I listened
And it's been a long long time
Since we've been clear
Many could live on what we have wasted
All because we never knew how much we had

Chorus

I know it's been a long long time
It’s been a long long time
Many could live on what we have wasted

Chorus

And it's been a long long time
It's been a long long time
Long long time 

24 Μαρ 2012

LLOYD MCNEILL - tzigane

Tzigane, το τρίτο κατά σειρά κομμάτι του άλμπουμ με τίτλο Tori του Αμερικάνου καλλιτέχνη της Jazz Lloyd McNeill.
Ηχογραφήθηκε στις 14 Ιουλίου του 1978 στα Regent Sound Studios και κυκλοφόρησε το ίδιο έτος.


Ύφος κομματιού και άλμπουμ: Jazz




Tangled Up In Blue στο B L U E S club

"Tangled Up In Blue" είναι το όνομα που έδωσαν οι Μελέτης Πόγκας και ο Βασίλης Τζαβάρας - δύο από τα τέσσερα μέλη των Take the Money and Run- σε ένα ακουστικό set που περιλαμβάνει Blues, Swing και Rag επιλογές και που θα εκτελέσουν ζωντανά στα πλαίσια των Acoustic Nights στο " B L U E S " club (Πανόρμου 20-Αμπελόκηποι-2106437667) την Παρασκευή 30 Μαρτίου.


Η είσοδος θα είναι ελευθερη και το πρόγραμμα θα ξεκινήσει γύρω στις 11:15 μ.μ. 

23 Μαρ 2012

Dave Hole - Rough Diamond Child




Rough Diamond Child, το πρώτο κατά σειρά τραγούδι του άλμπουμ με τίτλο Rouge Diamond  του Αυστραλού κιθαρίστα Dave Hole.
Κυκλοφόρησε το 2007


Ύφος τραγουδιού και άλμπουμ: Blues



The Poogie Bell Band: Funk-Jazz master στο Half Note


Το Half Note Jazz Club παρουσιάζει τον Poogie Bell και την υπέροχη μπάντα του σε ένα πρόγραμμα Funk-Jazz
από την Πέμπτη 22/03 έως την Κυριακή 25/03.

Τον ήχο των τυμπάνων του τον ακούμε σε πολλά άλμπουμ της τζαζ, νεο-σόουλ, R&B, χιπ-χοπ κ.λπ. παραγωγής. Είναι μουσικός, παραγωγός, συνθέτης και ενορχηστρωτής και έχει δουλέψει με καλλιτέχνες όπως οι Chaka Khan,Roberta Flack, Erykah Badu, David Bowie, David Sanborn, Al Jarreau, Vanessa Williams, Randy Crawford κ.ά αλλά κυρίως ως μόνιμος συνεργάτης του Marcus Miller. ΟPoogie Bell γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ν. Υόρκη και ασχολείται με τη μουσική από μικρός.

Ήταν βρέφος όταν πήρε μαθήματα από τον πατέρα του, μουσικό της τζαζ και καθηγητή μουσικής και έτσι είχε μια εγγενή σχέση με την τέχνη του – έδωσε την πρώτη του συναυλία στα δυο του χρόνια και εμφανίστηκε στην τηλεόραση με την Pearl Bailey στα πέντε! Μεγάλωσε και ανδρώθηκε υπό την επίδραση μουσικών όπως οι Max Roach, Ornette Coleman, Mary Lou Williams, Paul Chambers, Ron Carter, κ.ά. και σαν νέος επαγγελματίας πια συνεργάστηκε με φίλους του όπως οι Marcus Miller, Omar Hakim, Lenny White, Bernard Wright, Weldon Irvine κ.ά. Η καριέρα του γράφτηκε στον ευρύτερο χώρο της funk τζαζ ή του χιπ-χοπ μέχρι που μπήκε για τα καλά στον χώρο του R&B ηχογραφόντας επιτυχημένους πρόσωπικούς δίσκους με τρομερούς μουσικούς (κι αυτοί μέλη της μπάντας του Marcus Miller). Σήμερα περιοδεύει με τους ίδιους μουσικούς και την εξαιρετική Poogie Band…

Poogie Bell: ντραμς
Bobby Sparks: πλήκτρα
Chris Hemingway: σαξόφωνο
Michael Patches Stewart: τρομπέτα

ΤοποθεσίαHALF NOTE JAZZ CLUB, Tριβωνιανού 17, Μετς
ΗμερομηνίαΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ:
Πέμπτη έως Σάββατο ώρα έναρξης 22:30, Κάθε Κυριακή ώρα έναρξης στις 21:00. Πέμπτη 22/03 έως Κυριακή 25/03
ΠληροφορίεςΤηλ.: 210 9213310
Τιμές εισιτηρίων(χωρίς ποτό): ΤΡΑΠΕΖΙ: 25€, ΒΑR & ΕΞΩΣΤΗΣ 20€, ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ (BAR & ΕΞΩΣΤΗΣ): 15
Προπώληση εισιτηρίωνwww.halfnote.gr
www.ticketnet.gr
www.viva.gr
http://www.facebook.com/halfnote.gr
https://twitter.com/#!/Half_Note
Πηγή: http://www.culturenow.gr

22 Μαρ 2012

Peter Bardens - The Answer




The Answer, το πρώτο κατά σειρά τραγούδι του ομότιτλου άλμπουμ του Βρετανού καλλιτέχνη Peter Bardens.
Κυκλοφόρησε το 1970


Ύφος τραγουδιού και άλμπουμ: Progressive Rock





NICK AND THE BACKBONE LIVE@ VINILION

Ένα από τα καλύτερα blues rock σχήματα της Ελλάδας με βαθιά ιστορία και δεκάδες συνεργασίες με διεθνείς καλλιτέχνες του blues. Ο Νίκος Ντουνούσης, ο Αλέξανδρος Αποστολάκης – με μεγάλη δισκογραφία και αμέτρητες εμφανίσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη - και ο Λάζαρος Λαζαρίδης αποτελούν το πιο ηλεκτρικό «blues power» τρίο της χώρας μας και ένα από τα δυναμικότερα στο είδος τους στην Ευρώπη. Ένα γκρουπ, το οποίο δεν άφησε κανένα ακροατήριο ασυγκίνητο. Οι Nick and the Backbone είναι το συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε από τον Νίκο Ντουνούση. Θεωρείται από τους καλύτερους κιθαρίστες Blues στην Ελλάδα και ένα από ένας απο τους μοναδικούς του είδους στην Ευρώπη.Το αστείρευτο ταλέντο του και η μοναδική μουσική του δράση έχει προσελκύσει τα ελληνικά ακροατήρια στο Blues και συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση της Ελληνικής μοντέρνας μουσικής σκηνής. Ο Νίκος Ντουνούσης πρωτοασχολήθηκε με τη μουσική στα τέλη της δεκαετίας του 70. Με φίλους από το σχολείο ιδρύει το συγκρότημα GHETTO που κινείται στο χώρο της καθαρά ανεξάρτητης rock n roll σκηνής. Το 1983 συν-ιδρύει τους Blues Gang - Blues Wire και δημιουργούν τις δύο βασικές ζωντανές σκηνές της Θεσσαλονίκης, το Παραρλάμα ‘86-’90 και το club του Μύλου ‘91-‘96. Μεγάλη δισκογραφία, συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και Ευρώπη, έως το 1995, όταν ο Νίκος αποχωρεί, για να συστήσει το προσωπικό του τρίο NICK and the BACKBONE. Η κιθαριστική του δεινότητα έχει κατά πολλούς «ξεφύγει» από τα ελληνικά δεδομένα, γεγονός που καθιστά την δημιουργία του προσωπικού του group απόλυτα αναμενόμενη στα ακροατήρια του σύγχρονου rock-blues. Το πλούσιο ήδη προσωπικό υλικό του Νίκου Ντουνούση, διοχετεύεται στο νέο συγκρότημα μαζί με διασκευές από θρύλους της κιθάρας, όπως οι Freddie King , Muddy Waters, Albert King , B .B. King, Duke Robillard , the Fabulous Thunderbirds , Stevie Ray Vaughan, Albert Collins , Lonnie Mack , Eric Clapton και ο Jimmy Hendrix, που αποκτούν σάρκα και οστά στα χέρια του Νίκου και την «ηχητικά» εκρηκτική σφραγίδα των BACKBONE. Την περίοδο 1997-98 το γκρούπ πραγματοποιεί δύο επιτυχημένες περιοδείες σε συνεργασία με τον ελληνοαμερικανό θρύλο της γενιάς του Chicago Blues ,Nick Gravenites και συνεργάζεται με άλλους καλλιτέχνες του BLUES, όπωs o Louisiana Red, ο Johnny Nicolas η Nelly Travis και ο Phil Guy. Το 1999 κυκλοφορεί η πρώτη δισκογραφική δουλειά των NICK and the BACKBONE με τιτλo “Cracking Under Pressure” από την Ano Kato Records, σε συνθέσεις του Νίκου και με την συμμετοχή του Nick Gravenites στο τραγούδι. «Το Τexas blues συναντά το Chicago» γράφουν οι κριτικές του δίσκου, με ευρωπαϊκές πινελιές τύπου Eric Clapton απο τα χέρια του Νίκου και ωμό, δυνατό, «Τεξάνικο» τύπου SRV and DOUBLE TROUBLE ήχο.Το 2000 ακολουθεί μία επιτυχής συνεργασία με τον θρύλο του μπλούζ του Σικάγου Phil Guy με εμφανίσεις στα μπλούζ φεστιβάλ της Αθήνας και των Σκοπίων. Για το διάστημα 2001- 10 το συγκρότημα συνεχίζει τις εκρηκτικές του ζωντανές εμφανίσεις, κερδίζοντας όλο και περισσότερους φίλους στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Σταθμός στην σειρά των συναυλιών τους τα αφιερώματα στον JIMMY HENDRIX και τον STEVΙE RAY VAUGHAN, που συζητήθηκαν πολύ από τα ακροατήρια που τα παρακολούθησαν σε διάφορες ελληνικές πόλεις. Επισκεφθείτε τις ιστοσελίδες τους : http://www.myspace.com/nickdounoussis http://www.myspace.com/nickandthebackbone http://www.blues.gr/profile/NickDounoussis http://www.facebook.com/Nick.And.The.Backbone

ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012 
ΩΡΑ 22.30 ΤΗΛ.210 2692640
EIΣΟΔΟΣ ΜΕ ΜΠΥΡΑ/ΚΡΑΣΙ 10 ΕURO
NICK AND THE BACKBONE
Νίκος Ντουνούσης - Guitar Vocals
Αλέξανδρος Αποστολάκης - Drums
Λάζαρος Λαζαρίδης - Bass 

20 Μαρ 2012

Συνέντευξη του Ηλία Ζάικου στο Rhythmic horizons

Ηλίας Ζάικος, ο ζωντανός θρύλος, ο άνθρωπος που αναμφισβήτητα έγραψε
και γράφει ιστορία στην Ελληνική blues σκηνή.



Της Μαρίας Καστανή

Κε Ζάϊκε, είστε ο παλαιότερος, ο πλέον αναγνωρισμένος και όχι αδίκως
Έλληνας μουσικός του μπλουζ. Θα θέλαμε λοιπόν να μας βοηθήσετε να σας
ψυχοδιαβάσουμε λίγο διαφορετικά και να παρουσιάσουμε στους αναγνώστες
του blog τον Ηλία το Ζάϊκο, τον άνθρωπο, τον καλλιτέχνη, τον
δημιουργό, τον πρωτοπόρο αυτού του ιδιώματος στην Ελλάδα, το ανήσυχο
πνεύμα. 



Μ.Κ. Πείτε μας λίγο λοιπόν για τα παιδικά σας χρόνια. Το περιβάλλον, κοινωνικό και οικογενειακό, τις συνθήκες διαβίωσης της οικογένειάς σας και τις πρώτες σας παιδικές αναμνήσεις.

Η.Ζ. Έχω τη χαρά και τύχη να είμαι μέλος μιάς πολύ δεμένης και αγαπημένης οικογένειας. Οι άνθρωποι μου με στήριξαν και με στηρίζουν, χωρίς την αγάπη και το ενδιαφέρον τους δεν θα ήμουν αυτό που είμαι, ίσως να μην είχα καταφέρει καν να φθάσω έως εδώ. Έλκω την καταγωγή μου απο το Βατοχώρι της Φλώρινας και, παρότι δεν έζησα ποτέ μόνιμα στο χωριό, σχεδόν το σύνολο των παιδικών αναμνήσεων μου πηγάζει απο τη ζωή και τις εμπειρίες που βίωσα εκεί. Έχω μάθει τι σημαίνει να σπέρνεις και να θερίζεις, γνώρισα τη μοναξιά και τον τρόμο που φέρνει κάποτε μαζί της, την παρέα της αμόλυντης φύσης, την απόλυτη ελευθερία και τη σκληρότητα της ζωής σε απομονωμένη μικρή κοινότητα. Ήμαστε μιά φτωχή οικογένεια στα παιδικά μου χρόνια, αργότερα η κατάσταση βελτιώθηκε, σαν παιδί διέθετα ελάχιστα και είχα τα πάντα. Θα χρειάζονταν ένα βιβλίο για να σας περιγράψω αναμνήσεις, στιγμές, μυρωδιές, εικόνες.  



Μ.Κ. Σαν έφηβος, πως επιλέγατε να εκφράζετε τις ανησυχίες σας;

Η.Ζ. Κυρίως με την αμφισβήτηση σε ήπιους τόνους, ενδίδοντας συχνά στη γοητεία του απαγορευμένου και κατά κύριο λόγο με την προσπάθεια να γευτώ δόσεις τέχνης απο διαφορετικές πηγές. Υπήρξα αναντίρρητα το μαύρο πρόβατο της οικογένειας, το οποίο όμως ποτέ δεν ήταν άγριο ή κακόβουλο, το αντίθετο μάλλον... 



Μ.Κ. Ποια ήταν τα πρώτα σας μουσικά ακούσματα και τι ρόλο έπαιξαν στο να σας διαμορφώσουν σαν μουσικό αλλά και σαν άνθρωπο.

Η.Ζ. Μέχρι τα 16 μου περίπου δεν άκουγα ξένη μουσική, ρεμπέτικα και δημοτικά ήσαν τα κύρια ακούσματα μου. Αργότερα ανακάλυψα το ροκ των 70ς και κύρια την λεγόμενη προγκρέσιβ εκδοχή του κι απο κεί ψάχνοντας έφθασα στις πηγές. Είχα πάντα μιάν αγάπη για λαικής προέλευσης μουσικές, γοητευόμουν ανέκαθεν απο μακρόσυρτους μονοθεματικούς ρυθμούς, παράλληλα όμως με ερέθιζε τα μάλα η διάθεση εξερεύνησης, τα επικά έργα και οι δαιδαλώδεις μελωδίες - πάντα στα πλαίσια των ροκ αναζητήσεων. Πιστεύω ακράδαντα πως η ενασχόληση με την τέχνη γενικώτερα, όταν συνοδεύεται απο ειλικρινείς προθέσεις και ταπεινότητα, μαζί με αφοσίωση, δουλειά και σε βάθος προσπάθεια κατανόησης, δεν μπορεί παρά να μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους.  



Μ.Κ. Πότε πρωτοακούσατε μπλουζ και πως το δέχτηκε ο οργανισμός σας, η προσωπικότητά σας, η ιδιοσυγκρασία σας;

Η.Ζ. Μία απο τις πρώτες μου εμπειρίες ήταν η εξής. Σ'ένα δισκάδικο ενός φίλου, φοράω ακουστικά και βάζω στο πλατώ ν'ακούσω το Hard Again του Muddy Waters. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η επαφή μου με μπλουζ ακούσματα ήταν εξ αντανακλάσεως, μέσω τραγουδιών απο ροκ γκρούπς που φλέρταραν με την αισθητική του μπλουζ και απλά μετέφεραν μία αίσθηση του ιδιώματος, κυρίως με απλές μορφές τρίο ή κουαρτέτων. Ξάφνου, ακούω μπάσο, ντραμς, πιάνο, 3 ηλεκτρικές κιθάρες και 2 φυσαρμόνικες(!) εκ των οποίων κανείς δεν έπαιζε συγχορδίες! Μ'έπιασε πονοκέφαλος. Έφυγα απο το μαγαζί γνωρίζοντας πως είναι ανάγκη ζωής να καταφέρω κάποτε ν'αποκωδικοποιήσω ό,τι άκουσα. Νομίζω είμαι σε καλό δρόμο.  



Μ.Κ. Πότε πρωτοκατεβήκατε στην Αθήνα και τι σας έκανε περισσότερο εντύπωση; Αρνητική η θετική.
Η.Ζ. Μεγάλη ιστορία... Οι πρώτες μου εμπειρίες υπήρξαν αποκαρδιωτικές... Τα αρνητικά συναισθήματα συνέχισαν για χρόνια, πολύ αργότερα άρχισα να καταλαβαίνω πως η ομορφιά, η χαρά, η δημιουργικότητα βρίσκονται παντού, απλά πρέπει να βρείς το μονοπάτι που οδηγεί εκεί. Στην Αθήνα τούτο είναι εξαιρετικά δύσκολο, τουλάχιστον για κάποιον που δεν έχει ζήσει εκεί.  



Μ.Κ. Τι κρατάτε από τους Blues Gang, το πρώτο σας αν δεν κάνω λάθος μουσικό σχήμα;

Η.Ζ. Σωστά, το πρώτο. Κατά μία έννοια ποτέ δεν άλλαξε, υπάρχει μιά συνέχεια στη διαδρομή μας, τα ονόματα παίζουν τον ρόλο τους αλλά οι άνθρωποι είναι κείνοι που τελικά χαρακτηρίζουν τα όποια δημιουργήματα τους. 



Μ.Κ. Πως νιώσατε όταν "κόψατε" το πρώτο σας LP και τι ανταπόκριση είχε;

Η.Ζ. Σαν να έγινε το πρώτο βήμα μιάς ζωής που ήξερα πως θέλω. Σαν να μπήκε το νερό στο αυλάκι σύμφωνα με την αξιοθαύμαστη θυμοσοφία. Η ανταπόκριση εξ όσων γνωρίζω ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντική, κάτι που συνεχίζεται μέχρι σήμερα τολμώ να πω, τιμή μας το πως αντιμετωπίζεται το γκρουπ εν γένει.  



Μ.Κ. Πως προέκυψαν οι   Blues Wire και γιατί επιλέξατε αυτό το όνομα;

Η.Ζ. Όταν το κεφάλαιο Blues Gang έκλεισε, θέλησα το νέο όνομα να έδινε μία σαφή εικόνα του ποιοί είμαστε και τι κάνουμε, Blues λοιπόν για την αγαπημένη μας μουσική, Wire γιατί θέλαμε με όλη μας την ψυχή να διαδώσουμε αυτό το είδος και 031 στην αρχή για να δώσουμε το στίγμα του τόπου καταγωγής μας, το τελευταίο λίγο αργότερα απαλείφθηκε καθότι πολλά άλλαξαν και σαφώς δεν είχε κανένα νόημα για τους ακροατές στις Ευρωπαικές μας εμφανίσεις.  



Μ.Κ. Γνωρίζουμε πως ο Σωτήρης ο Ζήσης, ο μπασίστας των Blues Wire είναι μαζί σας από το πρώτες στιγμές που αποφασίσατε να ασχοληθείτε επαγγελματικά με τη μουσική. Θα θέλατε να μας περιγράψετε τη σχέση σας με το Σωτήρη;

Η.Ζ. Κάτι σαν παντρεμένοι...με καυγάδες, παραξενιές, εμμονές, αλλά και βαθειά και ουσιαστική συντροφικότητα. Δεν αγοράζονται αυτά τα πράγματα, χτίζονται, θέλει αρετές, ανθρωπιά και γερά στομάχια. 



Μ.Κ.. Πως είναι οι μουσικές σκηνές του εξωτερικού στις οποίες έχετε συμμετάσχει σε σύγκριση με τις Ελληνικές; Να μας μιλήσετε αν θέλετε και για την Anna Popovic από τη Σερβία που τώρα μεσουρανεί στις ΗΠΑ. Την είχατε γνωρίσει από κοντά αν δεν κάνω λάθος.

Η.Ζ. Το επίπεδο εν γένει είναι υψηλότερο, τόσο σε τεχνικό επίπεδο όσο και σ'εκείνο της συνεννόησης, ή τουλάχιστον έτσι ήταν μέχρι πριν λίγα χρόνια. Διόλου περίεργο αν αναλογιστεί κάποιος την ιστορία της δικής μας χώρας αλλά και το παρελθόν και τις εμπειρίες των περισσότερων κρατών της Ευρώπης. Την Anna Popovic την είχαμε συναντήσει παιδούλα ακόμη, ντροπαλή αλλά και γεμάτη φλόγα και ταλέντο όταν τζαμάραμε παρέα στο Βελιγράδι - αν θυμάναι σωστά. Εκείνο που θυμάμαι είναι, πως μου μιλούσε και με κοίταζε σαν κάποιον σπουδαίο και της είπα, κορίτσι μου, αν κρατήσεις το μυαλό σου στο κεφάλι σου και δεν κάνεις χαζομάρες, σε 2-3 χρόνια θα είσαι στην πρώτη γραμμή των νέων καλλιτεχνών του μπλουζ παγκόσμια. Όπερ και εγένετο.  



Μ.Κ. Πρόσφατα χάσατε και τον καλό σας φίλο Louisiana Red για τον οποίο μας μιλήσατε σε προηγούμενη ανάρτηση του blog. Θα θέλαμε να μας πείτε τι σας έχει μείνει από τις επαφές σας με τους πρωτοπόρους Αμερικανούς μπλουζίστες. Κάτι που δεν θα ξεχάσετε ποτέ.

Η.Ζ. Για τον Louisiana Red ό,τι και να πω θάναι ανεπαρκές σε σύγκριση μ'αυτά που νοιώθω. Καλή αντάμωση μόνο. Όσο για όλους τους πρωτοπόρους που αναφέρετε, φροντίζω να μην ξεχνώ πως ουσιαστικά μου χάρισαν εν πολλοίς τη ζωή που ζω. 



Μ.Κ. Αν σας δινόταν η ευκαιρία να φύγετε για πάντα από την Ελλάδα και να συνεχίσετε την καριέρα σας στις ΗΠΑ, με πόση ευκολία θα λέγατε το "ναι" ή το "όχι" σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο;

Η.Ζ. Δύσκολη ερώτηση... Ο παράγων ανθρώπινες σχέσεις είναι εκείνος που κάνει τόσο δύσκολη την απάντηση. Τίποτε δεν τάχει όλα...Άλλωστε, αισθάνομαι άβολα ν'απαντώ σε υποθετικές ερωτήσεις.



Μ.Κ. Πως αισθάνεστε κάθε φορά που βλέπετε να σχηματίζετε μια καινούργια μπλουζ μπάντα στην Ελλάδα;

Η.Ζ. Χαρά, αισιοδοξία, ελαφρά έκπληξη και μιά δόση υπερηφάνειας. 



Μ.Κ. Πιστεύετε πως τα μουσικά όργανα και εν προκειμένω οι κιθάρες, ακουστικές ή ηλεκτρικές, είναι "ζωντανοί" οργανισμοί; Έχουν ψυχή δηλαδή; Πως νιώθετε όταν κρατάτε ένα μουσικό όργανο στα χέρια σας;

Η.Ζ. Σε ό,τι με αφορά, πάντα ψάχνω τα τραγούδια που κρύβει μέσα του ένα όργανο. Κάποιες φορές τ'ακούω, κάποιες όχι. Κάποιες φορές είναι λυπημένα, κάποιες φορές χαρούμενα. Αν δεν γεννηθούν τραγούδια από τη συμβίωση μας, δεν τα κρατάω. Γενικά ψάχνω, τις φωνές τους, τους ήχους τους, θέλω να γνωρίσω όσα περισσότερα μπορώ. Μερικές κιθάρες για μένα υπήρξαν εκλεκτές. Δεν τις έχω κρατήσει, αισθάνομαι άσχημα να έχω πολλά όργανα και να μην παίζω μ'αυτά. Είμαι μουσικός, όχι συλλέκτης.  



Μ.Κ Ο άνθρωπος είναι η τραγικότερη ύπαρξη στον πλανήτη γιατί γνωρίζει πως κάποια στιγμή με έναν τελείως νομοτελειακό τρόπο, θα έρθει το τέλος του. Πως στέκεστε εσείς απέναντι σ' αυτήν την τραγικότητα και πως την αντιμετωπίζετε σαν μπλούζμαν;

Η.Ζ. Αποτελεί τον μεγαλύτερο μου φόβο, η αίσθηση της ανυπαρξίας με στοιχειώνει, αρνούμαι να το αποδεχτώ ή να το φιλοσοφήσω επαρκώς, το παλεύω όμως, όπως φαντάζομαι κι ο κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος. Κι έχουμε αρκετά όπλα να το αντιμετωπίσουμε, την φιλοσοφία των αρχαίων ημών προγόνων, τα βιβλία σπουδαίων, τους στίχους εκλεκτών, τα παραδείγματα συνανθρώπων, μα πάνω απ'όλα τον κόσμο γύρω μας, αρκεί να τον δούμε σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Τα μπλουζ, με την αμεσότητα και τον κυνισμό που πολλάκις τα διακρίνει, κάνουν την κατάσταση λίγο πιό ενδιαφέρουσα θάλεγα, είναι σαν να σε παίρνουν απ'το χέρι και να λένε, εδώ θα κάνουμε μιά στάση, ελάτε να πιούμε κανα ποτάκι, να παίξουμε και να γεμίσουμε τα γύρω μας με ήχους ψυχής, ξεκουραζόμαστε λιγάκι και πάμε γι'άλλα...

Μ.Κ. Ευχαριστώ πολύ

Η.Ζ. Η χαρά δική μου 

Rory Gallagher - At The Bottom

At The Bottom, γραμμένο από τον Rory Gallagher, το δέκατο τραγούδι του άλμπουμ με τίτλο Against The Grain του Ιρλανδού τραγουδιστή ...